Eskiden savaşlar yüz yüze oluyor, savaşanlar birbirilerinin acılarına tanıklık ediyorlardı. Şimdiyse bir tuşa basarak birlerce insan yok edilebilir, ama onların acılarına o kadar uzak olarak… Dalai Lama’nın bu önemli saptamasını belleğimde kaldığı şekilde aktarmaya çalıştım.
Şiddet; en mikro düzeyden en büyüğüne kadar yaşadığımız çağın bir parçası, bunun ötesinde en kabul edilmezi de belki bunun içselleştirilmiş olması. Bulutsuzluk Özlemi’nin şarkısını anımsarsak: “Kimse Barıştan Söz Etmiyor.” Televizyonlar, devlet adamları, anneler, babalar, öğretmenler, yazarlar şiddetin dilini kullanıyorlar, bunun sonucu da herkesin bu şiddetten azıyla çoğuyla nasibini alması.
Derdimiz, bizi en çok üzen nokta çocukların bu şiddet ikliminde varlıkları. Böyle bir ortamda büyüyenler ister istemez şiddet uygular. Bu kötü döngünün bir şekilde kırılması gerek! Öte yandan Türkiye gibi erkekegemen toplumlarda kadınların yaşadıkları da, gazetelerin 3.sayfasına girmekten de öte dramlar. Toplumsal sorumluluklarımızı şu sanal dünyanın dışına çıkarak yerine getirmeye çalışmak her bireyin üzerine düşen görev. Kendi içsel ve dışsal dünyamızda şiddetsizliği kurmak daha yaşanabilir bir dünya için her şeyin öncesinde.
Hariom Yoga Merkezi’nde, 6 Mart Cumartesi günü sabah 10.00 ve 12.00 iki ayrı yoga dersinde tüm fiziksel ve zihinsel enerjilerimizi kadınlarla paylaşacağız.
